Просто историика...

[HeartCore]

Здравеите!
... не съм писател или нещо от сорта. Просто реших да споделя
дано да ви е интересно.
Разказ4ето е доста аматиорски написано, сами ще забележите, не е редактирано... просто 4ист изблик на 4уства.
Съжеляжам 4е е на латиница...

Norman beshe mlado momche na 18 godini 5-6 kila nad normata, s kafqvo zeleni ochi, svetlo kestenqva kosa I ostur grucki nos. Jiveeshe v Chesterfeeld, Angliq s roditelite si ot 5 godini. Beshe immigrant ot Bulgariq.
Smeq da tvurdq, che jivota na Norman beshe skuchen I ednoobrazen. Vseki den toi se pribirashe po edno I sushto vreme ot uchilishte, minavashe po sushtata ulica, vlizashe v sushtiq vhod, proverqvashe poshtenskata kutiq, v koqto nai – chesto lejeshe ejednevniq vestnik I nishto drugo.
Tozi vtornik ne zapochna s nishto razlichno. Budilnikut zvunna v 6.25. Norman bavno stana, protegna se, mina prez banqta, obleche se naburzo I izleze. Vremeto beshe mrachno. Mai shteshe da vali. No Norman ne oburna vnimanie. Beshe tvurde zaet v obichainta si prazna razhodka na mislite iz prostranstvoto. Toi nqmashe mnogo priqteli, nito puk vragove. Suzdavashe vpechatlenie na umoren i otchaqn chovek ot jivota. Bihme kazali tvurde rano, no fakt. Zatova i nikoi ne mu obrushtashe vnimanie, nikoi ne go turseshe i nikoi ne go mrazeshe.
Norman pogledna chasovnika si I uskori krachkata. Veche beshe 7.05. Beshe tolkova unseen v prostranstvoto, che ne zabelqza kak dori e stignal do gimnaziqta. Ucheshe c chastno uchilishte, no roditelite mu ne plashtaha zatova. Beshe kandidatstval s durjavna programa kato socialno slab immigrant, I durjavata mu be platila obrazovanieto. Poluchavashe obrazovanieto si sred bogati deca, deca bez me4ti, skuchni I razglezeni. Moje bi tova mu okazvashe psihologicheski natisk, tova go oburkvashe.
Kum obqd zapruska slab dujd. Izteche I posledniq chas. Norman vze neshtata si I se zaputi kum kushti. Otkluchi si i vleze vuv vhoda. Proveri v poshtenskata kutiq. Vze vestnika. Osven nego obache vutre imashe I pismo. Pismoto beshe za nqkoi si Alexander ot Tania, a adresa ne beshe negov. Ochevidno beshe che be stanala greshka. Norman vze pismoto I se kachi. Vlizaiki vkushti, toi ostavi pismoto na buroto v staqta si. Raztvori vestnika i go zachete. V ochite mu kato trun se zabi zaglavieto na edna tragediq. V rodniq mu grad, koito be napusnal predi blizo 6 godini, na negovata ulica I v negoviq dom, be stanalo proishestvie. Povredena elektricheska instalaciq be dovela do pojar I sledovatelno vzriv. Sgradata v koqto jiveeshe veche ne sushtestvuvashe. Desetki jervi, sred koito negovi susedi I priqteli. Norman se natuji. Trudno e za opisanie liceto mu, koeto pridobi po-unil vid I ot obiknoveno. Toi ostavi vestnika na strana I otide v staqta si.
Sedna na buroto I pogledna pismoto. Norman izpita lubopitstvo I jelanie da vidi kakvo ima vutre. Znaeshe che ne beshe redno da go otvarq no tova ne go sprq ami samo go izkushi oshte poveche. Toi se reshi I go otvori. Vutre imashe prilejno sgunato listche I 4 snimki. Toi ostavi listcheto nastrana I vze snimkite. Te bqha na momiche na okolo 16-17 godini. Beshe krasivo, mnogo krasivo. Sus svetla rusa kosa, svetlo zeleni ochi, i usmivka... moje bi usmivkata napravi nai golqmo vpechatlenie na Norman. Tq izrazqvashe tolkova mnogo. Sqkash shepneshe i izdavashe nepovtorimata dobrota i izluchvane koeto pritejavashe tova momiche. Toi se zachudi... zabravi za vsichko koeto go mucheshe do tozi moment. Posegna kum listcheto. Znaeshe che ne trqbva da go chete, no lubopitstvoto mu naddelq. Beshe napisano s prilejen podcherk, licheshe che e momicheshki. Toi se unese i go prochete poveche ot vednuj. Na sredata na chetvurtiq put chu zvuka ot zatvarqshtata se vhodna vrata. Tova trqbvashe da sa roditelite mu. Toi pribra pismoto i snimkite. Makar te i da ne bqha v rucete mu, tova suvsem ne oznachavashe che toi ne vijdashe lika na tova momiche v zuznanieto si.
Posreshtna roditelite si. Vecherta ne beshe nishto osobeno. Obichainite razgovori za minaliq den, planove za sledvashtiq... Norman samo poburza da se pribere v staqta si I da si legne. Prez cqloto tova vreme toi ne misleshe za nishto drugo osven za tova pismo, a po-tochno za momicheto. Nima beshe vuzmojno? Nima toi bi mogul da se vlubi v edna snimka, v edin chovek kogoto dori ne poznava ? I koi bi pomislil, Norman – edno dete bez jivot. Bez zabavleniq, bez radost. Rqdko nqkoi mojeshe da go vidi da se usmihva.
I vse pak.. toi se chustvashe stranno. Vnezapno mu doide tazi glupava ideq da pishe na momicheto. Da pishe ot imeto na tozi Alexander, koito taka i ne be imal shtastieto da poluchi tova pismo. Po sudurjanieto mu I izrecheniq kato "Prashtam ti snimki, a sega e tvoi red" ili "I vupreki che tova e purvoto mi pismo kum teb..." Norman razbra che te ne se bqha vijdali I tepurva zapochvaha da obshtuvat chrez pismata si.
Toi stana i svetna lampata v staqta si. Chasa beshe 1.45. Roditelite mu spqha v susednata staq. Sedna i se opita da zapochne pismoto. Dulgo nishto ne izlizashe. Izpisa 20 lista sus nai razlichni frazi, no vse ili ne gi haresvashe ili ne bqha podhodqshti. Pisaneto mu prodalji do 6.00 Ne useti dori koga izletq vremeto. Nai setne napisa stranica i polovina. Reshi da ne go preprochita i prosto go puhna v plika. Izleze malko po rano ot vkushti za da pusne pismoto. V momenta v koito prustite mu otpusnaha plika I toi panda na dunoto na poshtenskata kutiq, Norman pochustva che stomaha mu se sviva. Izpita nqkakuv neobiknoven strah, I pritesnenie koito ne mojeshe da obqsni. Chustvashe se sqkash be napravil greshka. I sled nqkolko chasa, chustvata go otpusnaha I razuma zagovori. I naistina kakvo be napravil toi. Dade si smetka che be vzel chujdo pismo I se beshe napravil na drug za da pishe na nqkoe napulno ne poznato momiche. Ta koi chovek sus zdrav razsuduk bi napravil tova? Toi se chustvashe naistina oburkan. Borbata mejdu chustvava i razuma mu go susipvaha otvutre. Tzo den toi ne otide na uchilishte. Prekara denq vuv skitane i razmisul. Sedna v blizkiq park na Wellington hvana glavata si i se zamisli. Ot edna strana vsi4ko tova beshe mnogo romantichno, a Norman si padashe po romantika. No kakvoto I da bilo, toi nqmashe kade da se skrie ot razuma si, koito go goneshe I uprekvashe za postupkata mu. Ne go pritesnqvashe tolkova faktut che be izlugal I be prochel chujdo pismo, ami faktut che momicheto bi se dosetilo I ne bi mu pisalo otnovo. Izvednuj Norman ostana kato vcepenen. Kakuv glupak! Ta toi be napulno zabravil. Beshe napisal svoeto ime I svoq adres na plika. Izvednuj vsi4ko mu se stori mrachno I mu prilosha. Kakva glupost! Toi stana da se raztupche. Zaputi se kum blizkoto kafe I si kupi chasha mokachino. Vinagi otsqdashe v tova kafe kogato propuskashe uchilishte. Izglejdashe nqkak si komichno, zashtoto toi be ot malkoto hora vuv tova angliisko gradche pieshti neshto razlichno ot chai i bira. Kafeto go obodri. Toi reshi da ne misli poveche za tova i da produlji jivota si.
V sledvashtite nqkolko sedmici, toi se vurna v sivoto si ejednevie. Stavshe rano sutrin hodeshe na uchilishte i speshe. Jiveeshe kato robot. Sqkash igraeshe piesa. Vseki den edna I sushta rolq. Raznoobrazieto ne be prisushto za nego. Ne che toi ne be chovek koito obicha da se zabavlqva. Naprotiv. Norman imashe dosta zabavno detstvo. Izpulneno sus 6turotii i beli. Imashe dori I dosta priqteli, s koito izlizashe I igraeshe po celi dni.
No sqkash imigraciqta go be promenila. I naistina beshe taka. Toi se zatvori v sebe si, zabravi za minaloto si, otchujdi se.
Znaeshe che roditelite mu go bqha napravili za dobro. Eto sega ta toi mojeshe sega veche da bude murtuv, v ruinite na sobstvenata si sgrada v rodniq si grad. A dali ne be predpochel tova pred jivota koito vodeshe. Norman ne iskashe da znae. Otdavna be sprql da se izmuchva s tazi dilema. Ne iskashe dori da se vrushta kum minaloto si. Tova go raztroivashe.
Minaha 3 sedmici otkakto be izpratil tova pismo.  Veche dori se sumnqvam ako nqkoi go be popital za nego, dali vobshte shteshe da se seti za kakvo stavshe vupros.
Srqda. Poredniq skuchen den. Mina bez vsqkakvi interesni prejivqvaniq.
Navrushtane Norman se zabavi, za da mine prez knijarnicata da si kupi onova spisanie, sus statiqta za "Beatles".  Pribra se vkushti. Proveri poshtenskata kutiq. Otnovo vutre imashe vesnik... i otnovo imashe pismo. Norman stoeshe kato udaren. Ni migashe, ni dishashe. Toi znaeshe ot kogo bi moglo da bude tova pismo. Ne beshe siguren no predpolagashe. Vze go sus trepereshta ruka I pogledna kum "podatel" Beshe ot sushtoto momiche. Norman se chudeshe dali da se radva ili da se strahuva. A moje bi tova momiche prosto go e napsuvalo ? Imashe edin nachin da razbere i tova beshe da otvori pismoto.
Ne go otvori vednaga vuv vhoda ami purvo se kachi v apartamenta I se otpusna. Vsichko tova beshe s cel da se razsee i da se pouspokoi no nishto ne mu pomogna. Nai nakraq reshi da ne se izmuchva poveche i da otvori pismoto. Zvuka ot razlepvaneto na plika sqkash proniza mozuka mu. Norman si davashe smetka che tova ne e nikakuv osoben sluchai, ta toi vobshte ne priemashe celiq si jivot za seriozen sluchai, no sega neshto mu stavshe. Beshe izkluchitelno zainteresuvan v tova kakvo misleshe tova momiche za nego. No kakuv absurd! Ta tq dori ne go poznava. Toi sprq sus razsujdeniqta I izvadi pismoto.
Zachete:
"Zdravei Nepoznati Norman!
Sujelqvam ako tova nachalo nqkak si te narunqva no naistina si mi nepoznat. Predpolagam si uchuden che si poluchil pismo ot men. E ne pitai kakvo beshe moeto uchudvane kogato poluchih tvoeto pismo. Naistina mnogo hitro da se prestorish na drug chovek no kakto se kazva malkoto kamuche preobrushta karucata, taka I ti malko si popropusnal nqkoi drebni neshta.
Znaesh li, bih se radvala da si pishem. I bez tova ejednevieto mi e dosta sivo I skuchno, I bih se zaradvala da go raznoobrazq s neshto. Mislq da zapochnem sus tova vseki da razkaje po neshto za sebe si. Suglasen li si? Shte se radvam obache I da mi vurnesh jesta sus snimka, vse pak ti imash veche moq, i to ne edna ami celi 4!... »
Norman sedeshe kato udaren. Radostta se opitvashe da go obvzeme no toi sqkash ne I se davashe I oshte se chudeshe kakvo se beshe sluchilo. Dali nqkoga be poluchaval po drujelubno subshtenioe ot tova? Edva li. Toi ne zagubi nito secunda ami otide v staqta si i pak se zahvana da pishe novo pismo. Tozi put ne go pisa 5 chasa no pak ne beshe mnogo kartko – 3 4asa. Norman beshe ot tezi hora koito pritejavaha onazi neveroqtna sposobnost da se izrazqvat mnogo tochno I horata da gi razbirat. Napisa na momicheto che naistina se sramuva ot postupkata si, makar tova da bqha pulni izmislici, i che mnogo se e zaradval che ima vuzmojnostta da si pishe s neq. Pismoto kakto kazah go zavurshi za 3 chasa, no problema sus snimkata ne beshe ot nai lesnite za reshvane. Otne mu dosta vreme da nameri nqkoq na koqto da se haresa. I vse pak uspq da svurshi cqlata tazi rabota do zazorqvane.
Na sutrinta izleze bodur I svej nezavisimo che ne beshe spal ot 24 chasa. Tozi put ne propusna uchilishte ami otide. Tova che otide obache vobshte ne znacheshe che denq beshe pulnocenen i toi nachi neshto. Chasovete minaha v razglejdane na snimkite na nepoznatoto momiche i misli za neq.  Norman si padashe romantic. Obichashe da mechtae. Moje bi samo mechtite mu go bqha spasili ot zagubata na spihicheskoto mu zdrave prez vsichkite tezi godini. Ot momenta v koito tova momiche mu oburna vnimanie jivota mu korenno se promeni. Toi zapochna da vijda slunceto, makar to da se pokazvashe rqdko zaradi dujdovniq klimat, zabelqza pozelenqvaneto na prirodata i jivota koito kipeshe v neq, neshto koeto ne be vijdal i zabelqzval v poslednite 5 godini. Norman obache ne spirashe da misli i za tova, che vsichko koeto toi praveshe beshe hem mnogo hubavo za nego, hem I malko... stranno. Toi useshtashe che bavno no sigurno poludqvashe pot ova momiche. V sledvashtite 5-6 meseca ten e spiraha da si pishat. Prez sedmica poluchavaha pisma edin ot drug. Norman se radvashe i vsichko se promenqshe. Beshe stanal neuznavaem – obshtitelen I lubezen, obrushatshe vnimanie na vunshniq si vid, i mechtaeshe mnogo poveche ot predi, a imenno – jiveeshe mnogo poveche.
Krepeshe go edna iluziq, edna bezsmislica, no vse pak beshe neshto. Razuma mu ne mu davashe da se poradva na malkoto koeto imashe, opitvashe se da go vkara v putq na logikata, no chustvata go bqha plenili I toi beshe bezsilen. Pisaneto na pismata produlji mnogo vreme. Momicheto  otgovarqshe redovno na vsqko negovo pismo. V dumite i Norman otkrivashe izkluchitelna lubeznost, sustradanie, chustvenost i razbirane. Makar I da poznavashe mnogo malko ot neq toi obojavashe vsichko koeto beshe poznal: obojavashe nachina I na pisane, obojavashe dumite koito kazva I kak gi izpolzva, opojavashe I snimkite I , koito ako mojeha da se protriqt ot gledane do sega shtqha da izcheznat.
Edna nosht Norman se subudi. Be sunuval koshmar. Reshi da stane da si sipe chasha voda. Ilzeze na balkona i pogledna nebeto. Stranno i netipichno za Angliq nebeto beshe chisto I zvezdite qrko sveteha I blestqha v bezkraq. Norman se vduhnovi, pomisli si dali e vuzmojno da vijda edni i sushti zvezdi zaedno sus svoeto momiche. Dali beshe naistina vuzmojno. Mechtite mu naistina prekrachvaha vsi4ki granici, no toi sqkash ne iskashe i ne mojesehe da gi spre. Iskashe mu se da povqrva che v momenta pogleda mu beshe sprqn vurhu edna zvezda koqto v sushtoto vreme gledashe i momicheto s koeto si pisheshe. Toi reshi da napishe vsichkite si misli. Po-kusno daje se opita da napishe i stihotvorenie. Ne se poluchi istinska tvorba na izkustvoto no za nego be dostatuchen izraz na chustvata mu. Nedochakal otgovor ot priqtelkata si, toi opakova napisanoto stihche I go prati.
Sezonite se menqha, mesecite iztichaha edin sled drug. Neusetno Norman useti che beshe opoznal edna ogromna chast, ili pone spored nego edna chast koqto mu be dostatucha za da opredeli momicheto. Toi mojeshe da kaje che be neizlechimo vluben v neq. Poiska mu se da q vidi. Da sreshtne na jivo tezi ochi koito sunuvashe nosht sled nosht.
Norman si nameri rabota. Zapochna da raboti poveche ot kolkoto ucheshe. Sled oshte 6 meseca toi specheli dostatuchno pari za da si kupi bilet za vlak.
Ne mojeshe da se sdurji da i napishe che shteshe da q vidi.
V chetvurtuk vecherta toi ne moja da zaspi. Misulta che mechtata mu mojeshe da se izpulni, da vidi tova momiche, tazi prelest, koqto toi taka iskashe da zurne... tova ne beshe realnost. Sqkash sunuvashe. Otpusna se i zaspa.
Sunqt go obze. Norman sunuvashe che e vuv vlaka i mu ostavat samo nqkolko minuti dokato sleze na garata. Vze dvata si kufara I se naso4i kum izhoda. Po putq gi izpusna nqkolko puti, zashtoto rucete mu trepereha ot vulnenie. Eto che vlaka se sprq... vrata na vagona se otvori I Norman ponechi da sleze. Beshe mu trudno, edvam dishashe a surceto mu bieshe kato ludo, sqkash 6te6e da izskochi. Izvurvq nqkolko krachki I se zaputi kum zalata za posreshtashti. I eto che q vidq. Beshe tolkova krasiva, kolkoto nikoga ne bi mogul da si q predstavi: Sus lqtna roklq na cherveni cvetq, s razpusnata zlatna kosa, I siqeshti ochi. Tq go chakashe za da go pregurne za dam u kaje kolko mnogo go e chakala kolko mnogo mu e pisala I kolko go obicha. Toi se zaticha kum neq... malko mu ostavashe da q pregurne, da q dokosne... izvednuj se sabudi. Zvunna bodilnika. Na Norman mu se priiska da mojeshe samo pak da zaspi I da sunuva vsichko otnovo I otnovo dokato doideshe denqt mu na zaminavane. Nqmashe kak. Toi se obleshe I trugna za uchilishte. Na izlizane ot vhoda toi proveri poshtenskata kutiq I vidq che imashe pismo. Beshe ot Tania. Eto che denqt mu zapochna dobre.
Vurveshe pesha, tova mu beshe navik otkakto si pisheshe s Tanq, tq go karashe da zabelqzva krasotata na prirodata, I zatova toi predpochitashe da vurvi pesha vmesto da vzima avtobusa. Vurveshe I cheteshe. Beshe tolkova zacheten che ne sprq na sfetofara na krastovishteto. Edna kola se beshe zasilila i ne sprq. Vrqza se pravo v nego.
...
Norman umira na mqsto. Ne uspql da kaje vsi4ko koeto iskashe na lubimata si toi veche ne mojeshe... lejeshe bezjiznen, ne vijdashe ne dishashe ne chuvashe, vlubenoto mu surce veche ne bieshe.
...
Tanq taka i ne razbra kakvo se beshe sluchilo. Raztroi se i nqkolko sedmici i beshe krivo, che taka svurshi vsi4ko. Nito pismo za sbogom, nishto.

30 godini po-kusno, tq poseti sushtiq grad- Chesterfeeld. Pra baba I beshe pogrebana tam. Raboteshe kato biznes poslannik na edna golqma firma I beshe v komandirovka v Angliq. Reshi da se otbie I da pochete pametta na pra baba si. Pristupi bavno kum groba i poloji buket cvetq. Zamisli se i se ogleda. Kolko mnogo grobove, kolko mnogo hora bqha prestanali da jiveqt. Nqmashe gi veche. Prosto udivitelno i... tujno. Susedniq grob sledvasht na tozi na pra baba I, privleche vnimanieto na Tanq. Na nego beshe napisano: "Neka mechtite ti, ne te napusnat nikoga" Norman S. Forester 1950 – 1969
Tq si pomisli « Gospodi... kolko mlado e bilo tova momche, samo na 19 godini »
... i si trugna.


Ne mulchi dnes, kaji vsichko na choveka pred teb, zashtoto ne se znae dali utre shte imash tazi vuzmojnost.

[Eyes^On^You_F]

Страхотно е!мн. тажна и истинска история!

[HeartCore]

Eyes^On^You_F  Mersi, ama naistina ne mislq che e neshto osobeno... hah, kato q cheta sam, I mi stava kofti

[ackasha]

прекрасна и истинска история  [cvetee] [cvetee] [cvetee]

[Sladoranata88]

Много е хубаво,браво [cvetee] [bravisimo]